dinsdag 23 juni 2009

zuidoost


de documentaire "the philippines... in search of liberation". en binnenkort het boek 'de filippijnen. vriendschap en moord in de cordillera'. ze prikkelen mij. omdat de frustratie er al meer dan even is: nieuwsitems over de eilandengroep zijn schaars in onze contreien. een ravagefoto in de krant na een voorbijgestormde tyfoon. of tien seconden beeldmateriaal van een te zwaar geladen en gezonken ferry. of de schoenencollectie van imelda marcos, godbetert. er valt veel meer te rapen. want het zit scheef in dat land. al veel te lang.

maandag 15 juni 2009

slakkenhuis

tussen moeders en dochters: het is sterk, maar soms evenzo fragiel. als baby kon ik uren liggen schreien in haar armen. sussen deed ze. gisteren zag ik nog maar een druppel in haar ooghoek, en ik repte me al de kamer uit. 'wil je ook iets drinken, mama?' gelukkig zei ze ja.

vandaag ligt ze op de operatietafel, terwijl ik hier tandenbijtend zit. nu voor m'n laptop op het werk. straks gebogen over m'n examen in de avondles. en vanavond nagelbijtend in de sofa. tot ik hoor dat alles goed is.

wachten, het is soms zo verdomd zenuwvretend lastig.

maandag 18 mei 2009

minuut één

soms realiseer je je vanaf minuut één dat je op een fantastische plaat gestoten bent. ik ben een late ontdekker van deze intussen al een paar maandjes oude 'keep it hid'. dan auerbach is de zanger en gitarist van the black keys.

zondag 5 april 2009

onsamenhang

het was het plotsklaps horen van dit nummer. zo gek, dat sommige muziekjes je moeiteloos katapulteren naar zoveel tijd terug. en dat bijhorende momenten dan zeer helder komen boven drijven. zoals: ik zat op de bus, onderweg naar acht uur enerverend labeur. elke weekdag, op die bus. en vaak datzelfde plaatje. toen kon ik er wel in verdwalen. nu doet het amper nog iets met mij. als ik losse woorden plak op die lange weken, dan kies ik: gejaagd, ondoordacht en rusteloos. en een klein beetje mistevreden. stiekem, diep vanbinnen. 2007, dat is verdorie nog niet eens zo lang geleden.

het galmde uit de luidsprekers op restaurant. vanmiddag in familiekring, letterlijk aan een ronde tafel. wie betaalt, kiest de locatie, zo gaat de traditie. en daarom zat ik daar een beetje verloren in een etablissement waar de tijd wel leek stil te staan. m'n tante, verpakt in een trui met bloemetjesmotief, verdween bijna in het interieur. ik vond het grappig. ik stootte mijn broer aan, en hij wist het ook. zo fout. maar ook: ergens klopt het wel, en we berusten erin. althans, op zondag.

vandaag is een dag van simpel contentement.
en weinig samenhangende teksten, zo blijkt. jeej!

maandag 23 maart 2009

uitkijken naar


a woman a man walked by.
het interview, deel twee.

vrijdag 20 maart 2009

gedachtestreepjes

terwijl de lentezon mij gijzelde op een bankje, wandelde de-wereld-in-het-klein aan mij voorbij. hartverwarmend, om dat allegaartje aan tweevoeters stiekem te mogen observeren. er is de moeder met een speelgoedverpakking zo breed dat haar armen er amper omheen passen. ze zeult achter haar zoontje aan. hij kijkt zijn fiere ogen uit. er zijn de twee dametjes die een pitstop maken tijdens hun drukke werkdag. ze leveren commentaar bij de ingegooide autoruit van voorbije nacht, en breien er -om de hersenen warm te houden- nog een lijstje van gelijkaardige-feiten-uit-het-verleden aan vast. de mannen van 't stad voorzien de poubellekes routineus van gloednieuwe vuilniszakken. de sterk-gebronsde-man-met-stoppelbaardje tokkelt een spaans ritme op zijn gitaar. en de oude man die zich naast mij neerplofte geniet met de ogen dicht en gulzig van het zonnetje. je zou het er warm van krijgen.

dinsdag 3 maart 2009

dark night

verplichte kost, dit plaatje. dark was the night zijn twee schijfjes gevuld met exclusieve nummertjes van een hele rits muzikanten die hun stekje tussen mijn twee oren mogen opeisen op zowat elk moment van de donkere nacht. het lijstje met de deelnemers is indrukwekkend, en één of twee luisterbeurten later bent u misschien ook verkocht. en dat is geen schande, want de opbrengst van dit alles gaat naar the Red Hot Organization in hun strijd tegen hiv en aids.

donderdag 19 februari 2009

droomjob

vroeger, in tijden van vriendenboekjes en poweezie albums, was er al die serieuze vraag: wat ik later worden wil? verstopt tussen luchtige weetjes (je lievelingskleur?) en saaie feiten (je schoenmaat?) zat een dooddoener. toen al. sommigen schreven 'kok' of 'boerin' of 'brandweerman'. de meer avontuurlijke types penden 'bankbediende' of 'directeur' neer. of 'gewoon gelukkig', de snoodaards. ik liet de stippellijntjes onbeschreven, of vulde zomaar iets in.

een droomjob had ik niet. niet toen, niet toen ik verder studeerde, en nog minder toen ik zelf in het werkcircuit belandde. vandaag heb ik er wel één, een droomjob, in mijn hoofd althans. in de bittere realiteit vraagt het nog wat bijscholing, tijd, durf en een spaarpot. de eerste letter is een D. en het is niet 'drummer'. misschien is dat mijn droomhobby, bestaat dat ook?

maandag 16 februari 2009

overvloed

het vergde de voorbije week een serieus ritje in een prille voormiddagzon om mijn bewolkte hoofd op te klaren. tijd is nog altijd mijn zoete vijand. soms heb ik er geen. soms heb ik er een overvloed. maar pieken en dalen, ik ga ze het liefst te lijf als ik weet waar het heen gaat.

mijn kort, maar stroef telefoontje met het thuisfront bracht dan weer een reeks overpeinzingen met zich mee. het is immer een brute confrontatie: een meningsverschil met mijn stamboom. ik kan me opwinden over die flauwe en toch muurharde karaktertrekken, en dan doodleuk beseffen dat ik in de spiegel soms iets gelijkaardigs durf zien. de genen kruipen waar je ze niet hebben wil. mijn papa krijgt graag zijn zin.

en ook: mijn lief zegt plagerig dat ik traag wakker word. ik ontken. ik zeg dat ik het ook sneller kan, als het moet. maar soms maken ze de dag: die luttele minuten soezen tussen slapend en klaarwakker.

there is a place that i have seen
somewhere between waking and sleeping
(Air)

maandag 2 februari 2009

veelbelovend


to lose my life. white lies

"Als kind betekende luxe voor mij bontjassen, lange jurken en buitenhuizen aan zee. Later geloofde ik dat het een luxe was te kunnen leven als een intellectueel. Nu geloof ik dat het ook een luxe is wanneer je een passie kunt beleven voor een man of een vrouw." (De allerlaatste alinea uit 'Alleen maar hartstocht' van Annie Ernaux.)

dinsdag 27 januari 2009

zwijg luid

aan de rand van de woestijn was ik. gearriveerd in een tentenkamp, languit in een pril ochtendzonnetje. er stond een heuse rondrit in de wadi rum te wachten. maar de wolkloze lucht, de warme zandkleur en de stoere rotsen rondom zeiden genoeg. ze praatten stilte. ik probeerde het te vangen met mijn breedhoeklens. het lukte amper. 'het is mooi hier', sms'te ik dan maar met te veel woorden. ze was plots hartverwarmend dichtbij.

dinsdag 30 december 2008

moment

een jaar raakte alweer gevuld met momenten. fijne en een paar minder fijne. soms niet eens zo ver van elkaar verwijderd. ik blik tevreden terug en memoriseer. bijvoorbeeld, het bereiken en lichtjes overschrijden van mijn fysieke (en ook wel mentale) grens in een eindeloos lijkend gebergte in de gutsende regen. toen was het pure miserie, nu is het zelfs mooi om op terug te kijken.
daarnaast heb ik gek genoeg fijne uurtjes doorgebracht vastgegespt in mijn autozetel. toch wel de koop van het jaar, dat oud mormeltje. niets leuker dan de zon die zich door m'n voorruit boort terwijl ik in heuse onderweg-modus nadenk over wat was, wat is en wat zal zijn, binnenkort, later, ooit.
the usual suspects: muziek! letters! tergend traag bewegend beeld! lachen, wenen! wij!
happy new year..!

zaterdag 27 december 2008

droom

een ijzige vlakte, eindeloos ver. de wind bijt in mijn gezicht, en er is geen eindpunt. geen verplichte tussenstops waar iets te rapen valt. geen tijdslimieten. de zon zoekt zich een weg. ik volg. je vraagt waar ik op dit moment het liefst wil zijn. ik beschrijf nergens.

maandag 22 december 2008

plaatjesshoppen

terwijl de gehele bevolking van Gent hier wel door het stadscentrum lijkt te dwalen op zoek naar onder-de-kerstboom-presentjes, ben ik supertevreden met mijn driedubbele muzikale aankoop van de voorbije week. we moeten weer eventjes niet meer buiten komen, jieha!

The Gutter Twins - Saturnalia
Pavement - Wowee Zowee
Buena Vista Social Club - Buena Vista Social Club



en stuk voor stuk zeer mooie hoesjes ook.

donderdag 11 december 2008

ernst

"Ik wantrouw ernst, het is een vorm van pretentie. Er is te weinig dat we weten. Zelfs ernstige dingen kan ik niet ernstig nemen. Ik vind dat dat getuigt van nederigheid." :Michaël Borremans.

maandag 1 december 2008

volk

de wachtrij voor de ingang van de cinema was in mijn ogen al meer beangstigend dan de film waarvoor die kleine mensenmassa zich richting stadscentrum had gemanoeuvreerd. en het slome ritme waarmee de overvolle tram mij 's avonds huiswaarts bracht en uiteindelijk voor mijn deur uitspuwde, deed me lichtjes duizelen. hoe dichtbij en bereikbaar alles ook mag zijn in een stadje als dit, soms heb ik het toch even gehad met al dat volk.
gelukkig was de algemene zondagavondbalans positief, want in een allesbehalve dichtbevolkt cinemazaaltje zag ik gisteren, dan eindelijk, entre les murs. een bonte verzameling mondige adolescenten, tussen de vier muren van hun middelbare school, stellen in vraag: het gedrag van hun gedreven klasleerkracht françois, elke brok kennis die ook maar hun richting durft uit te komen en, niet in het minst, zichzelf en elkaar.

woensdag 26 november 2008

voorgoed

het is vreemd hoe lang vergeten momenten opeens weer komen bovendrijven. af en toe sijpelt een herinnering aan haar door, en dat zet het alledaagse non-stop in-de-weer-zijn even stil. ik nam afscheid. in een warme kring rondom de kist, waarin ze -voorgoed- sliep. onder massale aanwezigheid van haar familie en vrienden, gebroken. achterblijvers, met pijnlijke vragen. waarom de politie haar vond, en niet iemand anders. eerder, bezorgder. en wie het haar aandeed, en waarom. ik denk terug aan die gedeelde passie, met ons. die het warm maakte, telkens opnieuw. lang vervlogen tijden, maar nu toch bijzonder dichtbij. ik weet nog hoe ze uit die stoel kroop, recht naar de eerste rij.

zaterdag 8 november 2008

ochtendjasje

te doen tijdens een dag-van-niks met een zee-van-tijd: proeven van de geweldige black cab sessions waaronder deze van my morning jacket..



maandag 3 november 2008

winteruur

feit: ik maakte een bizarre winterstart dit jaar. besef: het moment waarop ik de motor startte, en eddie vedder zijn nummer voortzette waar het een week geleden was onderbroken. toen klonk het weids en rook het naar zonnig grasland. nu leek een besloten kampvuur in de sneeuw niet eens zo veraf. ik zat een weekje in de buurt van de evenaar en intussen nestelde het koudste seizoen zich in de belgische schoot..